Uczniowie i nauczyciele żegnają zmarłego profesora ZSE Janusza Bocheńskiego

Uczniowie i nauczyciele żegnają zmarłego profesora ZSE Janusza Bocheńskiego
Uczniowie i nauczyciele żegnają zmarłego profesora ZSE Janusza Bocheńskiego

Zmarł Janusz Bocheński - polonista ZSE w Nowym Sączu. Jeszcze 2 tygodnie temu był w pracy, prowadził lekcje z młodzieżą, gawędził z napotkanymi na korytarzach pracownikami szkoły. Społeczność placówki nie może pogodzić się z faktem, że odszedł tak nagle, tak niespodziewanie. Niedawno obchodził 30-lecie pracy zawodowej, miał mnóstwo planów i projektów do zrealizowania.

 

Jego uczniowie oraz koledzy i koleżanki z pracy oddali Mu hołd w szczerych, spontanicznych i wzruszających słowach:

„Odszedł nasz nauczyciel, przyjaciel, członek wielkiej szkolnej rodziny ZSE. Każda szkoła tworzy własną historię - profesor Bocheński przez wiele lat tworzył ją razem z nami. Był wychowawcą wielu klas, organizatorem wycieczek, które w natłoku nauki pozwalały nam odpocząć i nawiązać nowe znajomości. Zabierał nas na wyjazdy do teatrów krakowskich, dzięki czemu mogliśmy obcować z wielką sztuką. Każdy, kto miał okazję poznać profesora Bocheńskiego, zapamięta Go jako wyjątkowego polonistę, pełnego pasji i humoru, wielbiciela i znawcę teatru. Profesorze, dziękujemy Panu za każdą godzinę polskiego, za każdą wycieczkę i każdą opowiedzianą historię, która sprawiała, że chciało nam się uczestniczyć w prowadzonych przez Pana lekcjach. Obiecujemy, że nie będziemy już „wyciągać telefonów z sakwy”… Żegnamy Pana z wielkim żalem! Do zobaczenia, Profesorze!”

My również - koleżanki i koledzy z Ekonoma - żegnamy Cię z bólem serca, Januszu.. Żałujemy ogromnie, że nie dokończymy przerwanych rozmów, nie wymienimy opinii na bieżące tematy, że nigdy więcej nie zobaczymy Cię w „czterdziestce” - pracowni polonistycznej, o którą tak bardzo dbałeś… Pozostaniesz w naszej pamięci i w naszych sercach - jako dobry kolega, wesoły kompan i znakomity nauczyciel.

Daj nam wiarę, że to ma sens,
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są- dobrze im jest,
Bo są z nami ,choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze,
Że odeszli po to, by żyć.
I tym razem będą żyć wiecznie….

 

Źródło: ZSENS