249g na pudełku, 251g na wadze. Kiedy zaczyna się obowiązkowe OC. Czy dron 249g naprawdę jest wolny od obowiązku posiadania OC

Cała dyskusja wokół masy dronów i obowiązku posiadania ubezpieczenia OC nie zaczęła się od filtrów na obiektywie ani od tolerancji producentów. Jej źródłem są zmiany w przepisach, które weszły w życie jesienią 2025 roku i wprost przełożyły się na codzienną praktykę operatorów bezzałogowych statków powietrznych.

Z dniem 13 listopada 2025 roku obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej określonej kategorii użytkowników dronów został jednoznacznie osadzony w przepisach ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431).

Kluczowe znaczenie ma art. 209 ust. 1a tej ustawy, który stanowi, że użytkownicy będący operatorami systemów bezzałogowych statków powietrznych, użytkujący BSP o masie startowej od 0,25 kg do 20 kg, są obowiązani do zawarcia umowy ubezpieczenia OC za szkody powstałe w związku z wykonywanymi operacjami.

Na podstawie art. 209 ust. 8 ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 24 października 2025 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej operatora systemu bezzałogowego statku powietrznego (Dz. U. poz. 1485).

Rozporządzenie to nie tworzy nowego obowiązku, lecz określa szczegółowy zakres ubezpieczenia, moment powstania obowiązku oraz minimalną sumę gwarancyjną. Zakres podmiotowy i przedmiotowy wynika wprost z ustawy - Prawo lotnicze.

To właśnie na tym etapie pojawił się problem praktyczny - jak ustalić, czy dany dron faktycznie przekracza próg 0,25 kg, skoro producenci deklarują masę „do 249 gramów”, a użytkownicy coraz częściej korzystają z dodatkowych akcesoriów.

W tej sprawie Nasza redakcja zwróciła się do Urzędu Lotnictwa Cywilnego

Pytanie: W jaki sposób operator powinien prawidłowo ustalać masę drona w konfiguracji gotowej do lotu? Czy dopuszczalne jest stosowanie standardowych wag konsumenckich, a jeśli tak, jaka powinna być ich minimalna dokładność i czy obowiązują jakiekolwiek wymogi dotyczące ich certyfikacji?

Odpowiedź ULC: Jeśli operator chce uzyskać bardzo dokładny wynik ważenia, Główny Urząd Miar (GUM) rekomenduje stosowanie zweryfikowanych i legalizowanych wag nieautomatycznych. Takie wagi spełniają wymagania polskich i europejskich przepisów metrologicznych i są szczególnie przydatne w postępowaniach spornych, w tym sądowych, administracyjnych i eksperckich.

Pytanie: Czy dopuszczalne jest opieranie się wyłącznie co do wagi na danych deklarowanych przez producenta?

Odpowiedź ULC: Nie dopuszcza się opierania wyłącznie na informacjach podawanych przez producenta. Producent wskazuje jedynie orientacyjną masę drona, nie uwzględniając modyfikacji, takich jak montaż filtrów na kamerę czy wymiana baterii, których operator może dokonać we własnym zakresie.

Pytanie: Czy krótkotrwałe zastosowanie drobnego akcesorium, takiego jak filtr nakładany na obiektyw, które powoduje przekroczenie masy startowej powyżej 250 gramów, skutkuje obowiązkiem posiadania ubezpieczenia OC?

Odpowiedź ULC: Jeżeli do drona o masie startowej 249 g zostaną dołożone akcesoria, takie jak filtr, kamera lub inne elementy, jego masa startowa wzrośnie. Liczy się rzeczywista masa startowa tuż przed każdym lotem. Jeżeli po zamontowaniu dodatkowych akcesoriów masa startowa przekracza 250 g, operator ma obowiązek posiadania ubezpieczenia OC.

Pytanie: Jak należy interpretować deklarację producenta w przypadku modeli, dla których określono masę na poziomie 249,9 g z tolerancją ±4 g, jak np. DJI Mini 5 Pro?

Odpowiedź ULC: Liczy się rzeczywista masa startowa tuż przed każdym lotem. Jeżeli masa startowa drona przekracza 250g, oznacza to, że operator ma obowiązek posiadania ubezpieczenia OC.

Granica ustawowa, nie techniczna

Z odpowiedzi ULC jasno wynika, że kwestia masy drona nie jest regulowana przez rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki, lecz przez ustawę - Prawo lotnicze, za którą odpowiada Ministerstwo Infrastruktury. To ustawa definiuje próg 0,25 kg i to ona przesądza o tym, kto podlega obowiązkowi ubezpieczenia OC.

W praktyce oznacza to, że każdy lot wykonywany dronem, którego rzeczywista masa startowa przekracza 250 gramów, automatycznie wchodzi w reżim ustawowego obowiązku ubezpieczeniowego. Bez znaczenia pozostaje deklaracja producenta, tolerancja fabryczna czy fakt, że przekroczenie masy wynika z drobnego, tymczasowego akcesorium.

Czy na drona ważącego 249 gramów również potrzebujemy OC?

To pytanie powraca najczęściej i wcale nie jest bezzasadne. Sam fakt, że dron w podstawowej, "gołej" konfiguracji mieści się poniżej granicy 250 gramów, nie zamyka sprawy obowiązków operatora.

W chwili, gdy do takiego urządzenia zostanie dołożone jakiekolwiek akcesorium drobny np. filtr na obiektyw decydujące znaczenie ma rzeczywista masa startowa tuż przed lotem.

Jeżeli po tej modyfikacji dron przekroczy ustawowy próg 250 gramów, operator ma obowiązek posiadania ubezpieczenia OC, bez względu na to, że mówimy o modelu z serii dronów marketingowo nazywanych do < 249 gram. Prawo operuje twardą granicą masy, której przekroczenie automatycznie uruchamia odpowiedzialność ubezpieczeniową.

Tak więc odpowiedź jest jednoznaczna. Jeżeli korzystasz z jakichkolwiek akcesoriów w lekkim dronie, który w podstawowej konfiguracji waży do 249 gramów, a po ich zamontowaniu jego rzeczywista masa startowa przekroczy 250 gramów, obowiązek posiadania ubezpieczenia OC staje się bezwzględny.

To operator musi samodzielnie ustalić faktyczną masę drona przed lotem i ponosi pełną odpowiedzialność za przekroczenie ustawowego progu, niezależnie od nazwy modelu czy deklaracji producenta.