Beethoven i Wieniawski na jednej scenie. Wyjątkowy koncert w SOKOLE

Koncert „Muzyczne Mosty Czasu – Nizioł, Beethoven, Wieniawski i Perłowski na jednej scenie”, który odbył się 25 stycznia 2026 roku w Małopolskim Centrum Kultury SOKÓŁ, okazał się wydarzeniem niezwykłym zarówno pod względem programu, jak i poziomu wykonawczego. Sala wypełniła się po brzegi, a publiczność od pierwszych taktów reagowała rosnącym entuzjazmem, by na zakończenie nagrodzić artystów owacjami na stojąco. Wieczór w przekonujący sposób połączył współczesność z kanonem muzyki klasycznej, tworząc spójną i dramaturgicznie przemyślaną całość.

Rolę przewodniczki po tym muzycznym świecie pełniła Agnieszka Małatyńska-Stankiewicz, dziennikarka i znawczyni muzyki. Jej komentarze wprowadzały słuchaczy w kontekst kolejnych dzieł, nie zakłócając autonomii samej muzyki. Obecność Małatyńskiej-Stankiewicz nadała koncertowi ramy intelektualnej i narracyjnej, wzbogacając odbiór wieczoru.

Koncert otworzyło „Concertino” op. 8 Sebastiana Perłowskiego na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową, w wykonaniu Bartłomieja Nizioła. Utwór, skomponowany specjalnie dla solisty, zabrzmiał jak autentyczny dialog między kompozytorem a wykonawcą. Perłowski, który tego wieczoru pełnił podwójną rolę kompozytora i dyrygenta, prowadził orkiestrę precyzyjnie, z dbałością o detale, podkreślając klarowność formy i subtelność narracji. Nizioł wykazał się doskonałą kulturą dźwięku, intonacją i muzykalnością, prowadząc partie solowe w pełnym porozumieniu z orkiestrą.

W dalszej części pierwszej połowy wieczoru zabrzmiała V Symfonia c-moll Ludwiga van Beethovena. Sinfonia Carpathia pod dyrekcją Perłowskiego zaprezentowała interpretację zwartą, dramatyczną, pozbawioną rutyny. Dyrygent konsekwentnie budował napięcie, dbając o kontrasty dynamiczne i klarowność faktury, a orkiestra odpowiadała pełnym skupieniem. Interpretacja nie próbowała „przepisywać” Beethovena, lecz świadomie i uczciwie oddała dramatyzm dzieła, prowadząc słuchacza od mroku do triumfu.

Po przerwie scenę ponownie zdominował Bartłomiej Nizioł, wykonując II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 Henryka Wieniawskiego z towarzyszeniem orkiestry. Gra na legendarnych skrzypcach Guarneri del Gesù (1727) pozwoliła artyście w pełni wyrazić głęboki, nasycony tembr, idealnie współgrający z romantycznym idiomem utworu. Każdy pasaż i dialog z orkiestrą podlegały logicznej narracji muzycznej, a mistrzowska technika solisty łączyła się ze szlachetnością frazy.

Koncert uzupełniały wizualne projekcje ożywionych portretów Beethovena i Wieniawskiego, przygotowane z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Prezentacje nie dominowały nad muzyką, lecz stanowiły subtelny komentarz wizualny – most między przeszłością a współczesnością, który wzbudził zainteresowanie publiczności i pokazał, że klasyka może dialogować z nowymi technologiami w sposób inspirujący.

„Muzyczne Mosty Czasu” były wydarzeniem, które w pełni potwierdziło, że przemyślany program, najwyższy poziom wykonawczy i konsekwentna narracja tworzą koncert o prawdziwej sile oddziaływania. Spotkanie wybitnego solisty, świadomego dyrygenta-kompozytora oraz orkiestry zaowocowało wieczorem spójnym artystycznie i głęboko poruszającym. To jeden z tych koncertów, które pozostają w pamięci słuchaczy i umacniają wiarę w żywotność muzyki klasycznej – zdolnej dziś równie mocno inspirować, co w przeszłości.

Całe przedsięwzięcie było realizowane przy wsparciu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych. Całkowita wartość projektu wyniosła 158 707,03 zł, z czego dofinansowanie z Unii Europejskiej stanowiło 103 813,90 zł. Projekt „Muzyczne Mosty Czasu” miał na celu promocję muzyki klasycznej oraz polskiego dziedzictwa kulturowego, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Henryka Wieniawskiego i Ludwiga van Beethovena.